Welke sprinters zijn er allemaal aanwezig in de komende Ronde van Frankrijk? Wie is dit jaar de beste sprinter, Marcel Kittel, André Greipel of toch Mark Cavendish? Of toont een outsider zicht dit jaar de beste sprinter van de Tour? Wielervisie blikt vooruit.

BESTE SPRINTERS2 KAARTJE

Vorig jaar was Mark Cavendish met vier zeges de absolute sprintkoning van de Ronde van Frankrijk. De Brit kwam daarmee op een totaal van 30 etappezeges in de Tour, waarmee hij nog vier ritwinsten verwijderd is van het absolute record van Eddy Merckx. Of Cavendish er dit jaar in gaat slagen om dat record te evenaren is nog maar de vraag, aangezien de Brit dit jaar te kampen had met de Ziekte van Pfeiffer. Hiervan is de Dimension Data kopman nog maar net hersteld, dus het is nog onzeker in welke vorm Cavendish aan de start van de Tour verschijnt. In het slechtste geval heeft Dimension Data daarom ook nog Edvald Boasson Hagen achter de hand.

Zal Marcel Kittel dit jaar dan eindelijk weer de beste sprinter in Frankrijk zijn? Na het missen van de Tour in 2015 en slechts een keer te winnen in 2016 zal de Duitser zijn status als beste sprinter ter wereld terug willen verdienen in de komende editie van de Tour de France. Dit seizoen liet hij in ieder geval al een aantal keren van zich horen. Zo won hij alle sprintetappes en het eindklassement in de Ronde van Dubai en pakte hij etappes in de Rondes van Abu Dhabi, De Panne-Koksijde en Californië. Ook won Kittel dit seizoen voor de vijfde keer de Scheldeprijs, waarmee hij zijn eigen record verstevigde.

In 2015 was André Greipel verreweg de beste sprinter in de Ronde van Frankrijk. De Duitser won destijds vier etappes, waaronder de slotrit in Parijs. Die etappe was vorig jaar de enige rit die Greipel wist te winnen. Daarmee presteerde hij het op het nippertje om in elf grote rondes op rij minstens één etappe te winnen. Dat indrukwekkende aantal schroefde hij dit jaar in de Ronde van Italië op naar twaalf grote rondes op rij. Dat Greipel minstens één etappe gaat winnen in de Tour lijkt daarmee dus al een zekerheid.

Foto: Conseil départemental des Yvelines

Foto: Conseil départemental des Yvelines

Wanneer de drie wereldtoppers er niet met kop en schouders bovenuit steken, liggen er kansen voor andere sprinters. Dat geldt dan met name voor Arnaud Démare, die dit jaar in topvorm verkeert. De Franse FDJ-spurter won dit seizoen al acht keer en versloeg daarbij meerdere malen zijn landgenoot en concurrent Nacer Bouhanni, die voor zijn doen een matig seizoen rijdt. Datzelfde geldt voor Alexander Kristoff. De Noor lijkt niet meer op zijn plek te zitten bij Katusha en dat uitte zich tot dusver in zijn resultaten. Kristoff startte zijn seizoen weliswaar uitstekend met ritwinsten in de Ster van Bessèges en in de Ronde van Oman, maar in het klassieke voorjaar viel hij behoorlijk tegen. Toch wist hij nog een paar mooie zeges op zijn naam te schrijven, al bleef een World Tour zege tot nu toe nog uit.

In tegenstelling tot Kristoff legde John Degenkolb dan wel weer een puik voorjaar af. Daartegenover staat echter dat de Duitse sprinter van Trek – Segafredo nog maar één keer zegevierde dit seizoen. Dat gebeurde al in februari, toen Degenkolb de derde etappe in de Dubai Tour wist te winnen. Vervolgens kwam Degenkolb vaak niet verder dan een dichte ereplaats in de massasprints. Wie dan wel weer succes boekte dit seizoen is natuurlijk Peter Sagan. De huidige wereldkampioen wist dit seizoen al zes keer te winnen, waarvan twee keer in de massasprint. De veelzijdigheid van de Slowaak maakt hem opnieuw tot favoriet voor het puntenklassement, maar een massasprint in de Tour is hem tot op heden nog niet gelukt. Of hem dat dit jaar wel gaat lukken is nog maar de vraag, aangezien Sagan op pure snelheid ietwat tekort komt ten opzichte van de absolute wereldtop. Door zijn stuurmanskunsten en explosiviteit weet hij dan wel weer knappe ereplaatsen te boeken.

Een andere favoriet voor het groen die in de massasprint net te kort lijkt te komen is Michael Matthews. De kopman van Team Sunweb moet het vooral hebben van lastige sprints of sprints na een zware wedstrijd. Daarom lijkt de kans klein dat Matthews een reguliere massasprint gaat winnen in de komende Tour de France. Over Sonny Colbrelli werd voorheen ook altijd gedacht dat hij het moest hebben van de lastigere aankomsten. Daar kwam dit seizoen echter verandering in toen hij in Parijs – Nice er meerdere wereldtoppers oplegde in de winderige tweede etappe. Toch lijkt de kans op een sprintzege niet heel groot voor de debuterende Italiaan.

Foto: hans905/Flickr

Foto: hans905/Flickr

Vanuit Nederlands oogpunt bekeken wordt het interessant om te zien hoe Dylan Groenewegen zich staande houdt in het sprintgeweld. Vorig jaar boekte de Nederlander al enkele mooie ereplaatsen tijdens zijn debuutjaar. Dit jaar gaat hij vol voor een etappezege, wat met een beetje geluk zomaar zou kunnen gebeuren.

Wie dacht dat het lijstje met sprinters hiermee ten einde kwam, komt bedrogen uit. Zo staan bijvoorbeeld ook de Franse spurters Thomas Boudat en Adrien Petit van Direct Energie aan de start. Zij krijgen dit jaar de voorkeur boven niemand minder dan Bryan Coquard. Een andere Franse spurter is Christophe Laporte, die vooral zal fungeren als aantrekker van Nacer Bouhanni bij Cofidis. Dat geldt bij Sunweb ook voor Nikias Arndt, die hoogstwaarschijnlijk de laatste man voor Michael Matthews zal zijn, net als voor Davide Cimolai die bij FDJ voor Arnaud Démare zal knechten. Sprinters als Daniel McLay (Fortuneo), Alberto Bettiol (Cannondale) en Andrea Pasqualon (Wanty) hebben hier geen last van en mogen voor eigen kansen gaan in de vlakke etappes.