Zoals de laatste jaren wel vaker is gebleken, draait de Amstel Gold Race enkel en alleen om de laatste beklimming van de Cauberg. Dit jaar wachtten de topfavorieten opnieuw tot Nederlands’ beroemdste berg om met hun krachten te smijten. Enrico Gasparotto bleek de sterkste op de Cauberg en kwam een kleine twee kilometer verderop als eerste over de streep. Wat gebeurde er allemaal? Wat zijn de reacties vanuit het peloton? Wie was de beste Nederlander. Dit en meer lees je in de terugblik van Wielervisie op de enige Nederlandse topklassieker op de wielerkalender.  

In deze nabeschouwing:
– Koersverloop tot de finale
– Finale (Cauberg en finish)
– Beste Nederlander
– Uitslag
– Reacties
– Uitblinkers
– Tegenvallers
– World Tour ranking


 

Koersverloop tot de finale

Na ruim een uur koers wisten elf renners zich los te rijden uit het peloton. Hierbij zaten geen Nederlanders, maar wel renners als Laurens de Vreese (Astana), Matteo Bono (Lampre), Matteo Montaguti (AG2R), Kevin Reza (FDJ) en Larry Warbasse (IAM). Hun maximale voorsprong bedroeg ongeveer viereneenhalve minuut, welke zij bij de eerste passage van de finish al bijeen hadden gereden. Het peloton werd geleidt door de troepen van topfavorieten Michael Matthews (Orica GreenEDGE), Joaquim Rodríguez (Team Katusha) en Michal Kwiatkowski (Team Sky).

Met donkere wolken boven de renners bleef de koers bijzonder lang gesloten. De voorsprong van de kopgroep liep mondjesmaat terug, terwijl het peloton in relatieve ruststand door de Limburgse heuvels trok. Op ongeveer zeventig kilometer werd de meute desondanks opgeschrikt door enkele valpartijen. Zo kwam Rodríguez in aanraking met het asfalt, net als de Nederlander Stef Clement. Laatstgenoemde werd even later met een gebroken sleutelbeen afgevoerd naar het ziekenhuis.

Op 65 kilometer van de finish was er dan toch sprake van actie in de frontlinie van het peloton. Tosh van der Sande (Lotto Soudal) trok in de aanval en kreeg Gianni Meersman (Etixx), Björn Thurau (Wanty) en Niccolo Bonifazio (Trek) met zich mee. De vier kwamen langzaamaan steeds dichter bij de kopgroep, waar één voor één renners uit losten. Op de zware Eyserbosweg zorgde Michael Albasini (Orica) voor een nieuwe speldenprik vanuit het peloton, maar ver reikte zijn poging niet. Het tempo lag inmiddels zeer hoog in het peloton, wat ervoor zorgde dat voorsprong van de koplopers snel terugliep. Ook de groep onder aanvoering van Van der Sande kon niet uit de greep van de favorieten blijven en werd aan de voet van de Keutenberg ingelopen.

Op diezelfde Keutenberg bleef enig moment van spektakel uit. Het opmerkelijkste feit was het lossen van topfavoriet Philippe Gilbert, die na zijn ongeval op een trainingsrit niet fit aan de start stond en het tempo in volle finale niet kon volgen. Ook Tom Dumoulin moest lossen uit het peloton. De thuisrijder kende pech met een lekke band op de top van de Keutenberg, waar hij moest wachten op de neutrale wagen. Vervolgens was hij volledig alleen achter het op hol geslagen peloton, waardoor hij niet kon terugkeren en zijn wedstrijd voorbij was.

Op de voorlaatste beklimming van de Cauberg was er een nieuw slachtoffer te melden: Michal Kwiatkowski. De winnaar van een jaar eerder kon het tempo niet volgen. Het peloton telde na de Cauberg nog ongeveer 50 renners, die op veertien kilometer van de aankomst de vroege vluchters bijhaalden. Orica GreenEDGE nam de leiding in dienst van Matthews, maar zij konden niet voorkomen dat Roman Kreuziger (Tinkoff) een aanval plaatste op de Bemelerberg. De Tsjech sloeg echter geen groot gat en werd al snel overrompeld door een snelle demarrage van Tim Wellens (Lotto Soudal). De Belg liet Kreuziger achter zich en ging solo op weg naar de top van de Bemelerberg, om vervolgens pijlsnel af te dalen naar de voet van de Cauberg.


 

Finale (Cauberg)

Foto: Cindy/Flickr

Foto: Cindy/Flickr

De voorsprong van Wellens aan de voet van de Cauberg bedroeg twaalf seconden. Team LottoNL – Jumbo kwam in leidende positie de slotklim opgedraaid, maar geen van de renners van de Nederlandse World Tour-ploeg kon een demarrage plaatsen. Wie dat wel kon was Enrico Gasparotto (Wanty). De ervaren Italiaanse oud-winnaar van de Gold Race plaatste vlak voor de top een venijnige demarrage en kreeg aanvankelijk niemand mee in zijn wiel. De Deen Michael Valgren (Tinkoff) maakte op de top de aansluiting met Gasparotto, terwijl de favorieten achter hen elkaar het wit uit de ogen keken. Niemand kon een serieuze achtervolging opzetten, waarna de twee koplopers het onderling mochten uitmaken op de streep. Gasparotto was vervolgens overtuigend de betere tegenover Valgren en won na 2012 zo zijn tweede Amstel Gold Race.

Vier seconden later kwam de achtervolgende groep over de streep, geleid door de Italiaan Sonny Colbrelli, die hierdoor het podium vervolledigde. Maar liefst 28 renners waren vertegenwoordigd in deze groep, met onder meer toppers Michael Matthews, Simon Gerrans en Julian Alaphilippe. Matthews sprintte achter Colbrelli en Bryan Coquard naar de vijfde plaats, terwijl ploeggenoot Simon Gerrans ongezien elfde werd. Alaphilippe sprintte naar de zesde plaats.


 

Beste Nederlander

Foto: Wikimedia Commons

Foto: Wikimedia Commons

In de achtervolgende groep, waar gesprint werd om de derde plaats, zaten vier Nederlanders. Bauke Mollema sprintte van hen het beste en finishte op de veertiende plaats. Maurits Lammertink, de beste Nederlander van 2015, werd zestiende. Robert Gesink (23e) en Wilco Kelderman (30e) eindigden achterin de groep.


 

Uitslag

1 Italy GASPAROTTO Enrico (Wanty – Groupe Gobert)
2 Denmark VALGREN Michael (Tinkoff) op 0s
3 Italy COLBRELLI Sonny (Bardiani – CSF) op 04s
4 France COQUARD Bryan (Direct Energie) op 04s
5 Australia MATTHEWS Michael (Orica GreenEDGE) op 04s
6 France ALAPHILIPPE Julian (Etixx – Quick Step) op 04s
7 Italy ULISSI Diego (Lampre – Merida) op 04s
8 Italy VISCONTI Giovanni (Movistar Team) op 04s
9 Belgium VLIEGEN Loïc (BMC Racing Team) op 04s
10 Belgium WELLENS Tim (Lotto Soudal) op 04s
11 Australia GERRANS Simon (Orica GreenEDGE) op 04s
12 Czech-Republic KREUZIGER Roman (Tinkoff) op 04s
13 Belgium BAKELANTS Jan (AG2R La Mondiale) op 04s
14 Netherlands MOLLEMA Bauke (Trek – Segafredo) op 04s
15 France BARGUIL Warren (Team Giant – Alpecin) op 04s
Klik hier voor de volledige uitslag


 

Reacties

Enrico Gasparotto draagt zijn zege op aan Demoitié (flash-interview):

‘’Antoine’s engel zat bij ons op de schouder. Het is lastig, want gisteren kwam zijn vrouw langs in ons hotel. Vooral voor Hilaire Van der Schueren, die op de dag van Demoitié in de auto zat, was het lastig. Daarvoor moesten wij iets speciaals doen, 110 procent geven. Ik ben super blij, dit is een hele mooie overwinning.’’

Michael Valgren is zeer blij met zijn tweede plaats (website Tinkoff):

‘’Ik had graag gewonnen, dat was waar ik vooraf op mikte en het is jammer als je dan zo dichtbij bent, maar ik ben nog steeds erg blij. Dit is een geweldig resultaat voor mij. De laatste twee en een halve kilometer waren erg pijnlijk. Ik viel net per se aan om naar Gasparotto te rijden. Ik reed gewoon een hard tempo en de andere mannen wilde niet mee. Hierdoor moesten we wel doorrijden. Hopelijk ga ik ooit de Amstel Gold Race winnen. Dit is een koers die me erg goed ligt.’’

Ook nummer drie Sonny Colbrelli is tevreden over zijn prestatie (Belga):

‘’Het is jammer dat het niet meer samenkwam in de slotfase, maar met een derde plaats in zo’n klassieker kan ik niet anders dan blij zijn. Op de Cauberg zat ik in derde positie. Ik zag Gasparotto vertrekken, maar ik dacht dat de grotere ploegen het gat wel zouden dichten. Met wat ik nu weet, had ik het misschien anders gedaan.’’

Beste Nederlander Bauke Mollema had last van fikse regenbui (website Trek):

‘’Met twee mannen voorop was ik aan het denken om misschien aan te vallen in de finale, maar toen begon het te regenen en te hagelen. Het was opeens zo koud en de snelheid in het peloton was zo hoog dat niemand meer kon aanvallen. Ik kon vervolgens niets meer doen dan wachten tot de laatste beklimming. Ik probeerde voor een goed resultaat te gaan, maar ik ben niet zo snel als al die anderen en ik reed geen perfecte sprint.’’

Topfavoriet Matthews is niet boos op ploeggenoot Gerrans na gebrek aan steun (Ridemedia):

‘’We hadden ’s morgens een plan gekregen van onze ploegleider en daar hielden we ons aan, maar dat betaalde helaas niet uit. Het was lastig om te bepalen wie Gasparotto zou moeten volgen: Gerrans of ik? Dat is lastig te zeggen op dat moment. Maar we kunnen er nu niets meer aan doen. Gerrans en ik werkte niet voor elkaar in de slotfase, maar dat een taak voor de ploegleiders. Het is niet aan ons om dat besluit te nemen. Als je van de ploegleider de kans krijgt om voor eigen kans te gaan, ga je daar niet op terugkomen en je eigen kans weggooien, zeker niet gezien we allebei ‘winnaars’ zijn.’’

Koersdirecteur Leo van Vliet mistte aanvallende Nederlanders (De Telegraaf):

‘’Het is natuurlijk zo dat bijna alle renners zich te lang gedeisd houden, maar als je Nederlander bent lijkt het mij dat je je wilt laten zien in deze wedstrijd. Als je dan alleen maar gokt op de Cauberg, waar het de laatste jaren ook niet is gelukt, begrijp ik niet dat niemand het ergens eerder een keer probeert.’’


 

Uitblinkers

Foto: brassynn/Flickr

Foto: brassynn/Flickr

Als je wint, val je normaal gesproken op in positieve zin. Dat gold ook voor Enrico Gasparotto. De 34-jarige Italiaan van Wanty – Groupe Gobert is een ervaren renner in de Amstel Gold Race en dat betaalde zich uit in zijn tweede overwinning in Limburg uit zijn carrière. Gasparotto was overduidelijk de sterkste op de Cauberg en reed zich los van de overige favorieten. Uiteindelijk kreeg hij gezelschap van het Deense talent Michael Valgren, wie hij vervolgens eenvoudig versloeg in de sprint.

Zojuist werd hij al genoemd, maar natuurlijk hoort ook Michael Valgren bij de uitblinkers van de Amstel Gold Race. De jonge Tinkoff-renner staat te boek als een groot talent in heuvelachtige eendagswedstrijden. Dat talent openbaarde zich op de top van de Cauberg, waar hij ogenschijnlijk eenvoudig de sprong maakte naar Gasparotto. Zijn onervarenheid zorgde er vervolgens voor dat hij Gasparotto in perfecte stelling bracht, maar een tweede plaats als 24-jarige renner in een World Tour-wedstrijd over ruim 250 kilometer is al een prachtresultaat op zich, waar Valgren zelf dan ook zeer tevreden mee is.

De finale werd gekenmerkt door de gecontroleerde houding van het peloton ,waar de ploegen van de topfavorieten weinig ruimte liet voor de aanvallers. De enige die hier wat tegenin zette was Tim Wellens. Het Belgische megatalent sprong indrukwekkend weg op de Bemelerberg en begon met een voorsprong aan de slotbeklimming van de Cauberg. Deze voorsprong bleek niet genoeg om vooruit te blijven, maar de aanvalslust en de drang om de koers open te breken maken Wellens tot één van de drie uitblinkers in de Amstel Gold Race.


 

Tegenvallers

Foto: Flickr

Foto: Flickr

Als je één jaar geleden de beste bent en nu moet lossen op de ruim twintig kilometer van de aankomst, dan val je natuurlijk tegen. Dit overkwam Michal Kwiatkowski, die bij het opdraaien van de voorlaatste passage van de Cauberg al moest lossen. Dit was voor de Pool van Team Sky ook het moment om direct uit de koers te stappen. Een slechte dag kan natuurlijk altijd voorkomen, maar wat het extra zuur maakt is dat zijn ploeg (Team Sky) vrijwel de gehele koers op kop van het peloton reed in dienst van hemzelf.

Een andere grote tegenvaller was Simon Gerrans. Net als voor Kwiatkowski werd er ook voor de Australiër gereden door zijn eigen ploeg (Orica GreenEDGE). Gerrans deelde weliswaar het kopmanschap met Michael Matthews, maar op de Cauberg was Gerrans niet te vinden in het front van de koers. Toch zat de ervaren heuvelcoureur in de voorposten van het peloton en maakte hij deel uit van de achtervolgende groep. Hierin sprintte hij naar de elfde positie, terwijl hij beter op kop had kunnen rijden in dienst van Matthews, die gezien zijn sprinterscapaciteiten grotere kans maakte op de overwinning dan hijzelf.

Nederlanders waren er weinig te zien aan de voorkant van de koers. De grootste tegenvaller onder onze landgenoten was Tom-Jelte Slagter. De Cannondale-renner is zeer explosief heuvelop en kan in een kleine groep aardig sprinten, waarmee hij een grote kanshebber zou zijn geweest. Slagter eindigde echter op de zestigste plaats op ruim vier minuten en kon het tempo van het peloton dus niet volgen.


 

World Tour ranglijsten na de Amstel Gold Race

Individueel
1 Slovakia SAGAN Peter (Tinkoff) 329 punten
2 Spain CONTADOR Alberto (Tinkoff) 280 punten
3 Australia PORTE Richie (BMC Racing Team) 222 punten
4 Colombia HENAO Sergio Luis (Team Sky) 204 punten
5 Belgium VANMARCKE Sep (Team LottoNL – Jumbo) 201 punten
6 Colombia QUINTANA Nairo (Movistar Team) 178 punten
7 Switzerland CANCELLARA Fabian (Trek – Segafredo) 166 punten
8 Belgium VAN AVERMAET Greg (BMC Racing Team) 162 punten
9 France DÉMARE Arnaud (FDJ) 137 punten
10 United-Kingdom STANNARD Ian (Team Sky) 120 punten
Beste Nederlander:
39 Netherlands VAN BAARLE Dylan (Cannondale Pro Cycling) 40 punten

Ploegen
1 Russia Tinkoff 741 punten
2 United-Kingdom Team Sky 622 punten
3 United-States BMC Racing Team 490 punten
4 France FDJ 323 punten
4 Russia Team Katusha 323 punten
10 Netherlands Team LottoNL – Jumbo 213 punten

Landen
1 Australia Australië 579 punten
2 Belgium België 557 punten
3 Spain Spanje 470 punten
4 Colombia Colombia 416 punten
5 United-Kingdom Groot-Brittanië 397 punten
13 Netherlands Nederland 87 punten