Met drie eindzeges in de laatste vier edities van de Ronde van Frankrijk is Chris Froome de meest succesvolle Tourrenner van de laatste jaren. Vooral zijn dominante manier van rijden levert hem die status op. Het is dan ook meer dan logisch dat de Britse renner van Team Sky de grote favoriet is voor de Tour van dit jaar. Toch lijkt Froome dit jaar meer dan ooit verslagen te kunnen worden.

De tactiek waarmee Froome zijn drie eindzeges behaalde is vrij duidelijk; aanvallen en het geel pakken in de eerste de beste zware bergrit en met behulp van een ijzersterke ploeg deze leidende positie handhaven in het tweede deel van de wedstrijd. Deze tactiek leidde drie keer tot succes, al ging het vaak niet zo simpel als dat het klinkt.

In zijn eerste gewonnen Tour (2013) leek niemand iets aan de heerschappij van Froome te kunnen doen. Zowel in de eerste bergetappe naar Ax-3-Domaines als in de etappe naar de Mont Ventoux haalde de Britse Sky-kopman hard uit naar zijn concurrenten. Toch liet hij in de slotweek wat steekjes vallen, met onder meer een heuse hongerklop op de beklimming naar L’Alpe d’Huez. Ook in de laatste bergrit kon Froome zijn naaste concurrenten niet meer volgen, een beeld wat in zijn tweede gewonnen Tour terugkeerde.

Na zijn dramatisch verlopen Tour van 2014, waarin hij na meerdere valpartijen al in de eerste week moest afstappen, vatte Froome de Tour van 2015 op dezelfde manier aan. In de eerste bergrit naar La Pierre Saint Martin haalde hij vernietigend uit samen met zijn toenmalige meesterknecht Richie Porte. Maar ook hier wankelde Froome in de slotweek, waar Nairo Quintana meerdere malen aan de boom schudde. Met onder meer hulp van knechten Porte en Poels behield Froome de gele trui, al bedroeg het uiteindelijke verschil met Quintana slechts één minuut en twaalf seconden.

Foto: Ian Kershaw/Flickr

Foto: Ian Kershaw/Flickr

In de vorige Tour eindigde de eerste serieuze bergrit na een afdaling. Ook deze kans greep Froome met beide handen aan om zijn topvorm te laten blijken. Vlak voor de top van de laatste beklimming sloeg hij een klein gat, dat hij vervolgens uitbreidde in de afdaling. Hiermee pakte Froome de gele trui, die hij later op verrassende wijze verstevigde door in een waaierrit met Peter Sagan mee te glippen en zodoende tijd pakte op zijn concurrenten. In het vervolg was het optreden van zijn ploeg, onder aanvoering van meesterknecht Wout Poels, dusdanig sterk, dat de overige klassementsrenners geen aanval konden of durfden in te zetten. Zo won Froome voor de derde keer de Ronde van Frankrijk.

Toch leek Froome in de vorige editie lang niet meer zo dominant op de beklimmingen als in de jaren daarvoor. Ook in dit huidige seizoen wist de 32-jarige Brit nog niet veel indruk te wekken in de kleine rondes van een week. Zo eindigde Froome nog niet één keer op het eindpodium in het huidige seizoen. Volgens Froome zelf komt dit omdat hij een andere voorbereiding heeft gekozen dan in de voorbije jaren. De Sky-kopman wil alles op alles zetten om dit jaar zowel de Tour als de Vuelta te winnen, iets wat hem al een paar keer bijna lukte.

Al met al lijkt Froome dus niet zo sterk als in de jaren dat hij de Tour de France wist te winnen. Daarom lijkt hij dus juist dit jaar voor het eerst écht geklopt te kunnen worden, al krijgen de concurrenten van Froome het natuurlijk niet gemakkelijk. De Tourploeg van Sky is namelijk ook dit jaar weer bijzonder sterk. Zonder Wout Poels, maar met kanonnen als Sergio Henao, Mikel Landa en Geraint Thomas kan Froome rekenen op de beste steunpilaren in het peloton. Wanneer de concurrenten geen ploeggenoten meer over hebben, kan Froome er zomaar nog twee of drie tot zijn beschikking hebben. Een voordeel dat al vaker het verschil heeft gemaakt tussen winnen en verliezen.