Moedig, laf of inspirerend?

Op zaterdag 23 januari kwam het hoge woord er uit: Tom Dumoulin last een pauze in voor onbepaalde tijd. De Limburger heeft dit in samenspraak met zijn ploeg gedaan, nadat hij tot de conclusie kwam dat hij al langere tijd ongelukkig was als wielrenner. Is dit een moedige, laffe of inspirerende beslissing?

 ‘’Ik wil het heel goed doen voor anderen mensen, maar daardoor ben ik mijzelf een beetje vergeten’’, verklaarde Dumoulin uit op de website van Jumbo – Visma. ‘’Ik zit al lang met twijfels. Ik ben blij dat ik even tijd voor mijzelf kan nemen.’’ Wanneer Dumoulin weer op de fiets stapt is nog niet bekend. ‘’Als ik nog wielrenner wil zijn, moet ik mij minder aantrekken van wat anderen mensen van mij denken’’, aldus de 30-jarige Limburger.

Dat Dumoulin al langere tijd met twijfels zat was al langer bekend. Sinds zijn knieblessure van twee jaar geleden rommelt het zowel fysiek als mentaal bij de ex-winnaar van de Giro. Het is dan ook daarom dat er wisselend is gereageerd op de beslissing van de klassementsrenner. De een vind hem mentaal zwak, de andere juist weer heel sterk.

Inspirerend

Wie goed leest en nadenkt over de woorden die Dumoulin gebruikt, ziet dat de Nederlander vooral een inspirerend geluid achter laat. Hij durft met zijn gevoel naar buiten te komen en daarnaar te handelen. Waar in de dagelijkse sleur velen van ons doormodderen met wat wij aan het doen zijn, durft Dumoulin een knoop door te hakken. Hiermee hoopt hij vooral als mens sterker en wijzer te worden, en als het even mee zit kruipt hij succesvoller dan ooit weer op het zadel.

En natuurlijk, met zijn leeftijd van 30 jaar heeft Dumoulin de schijn tegen. Wat als hij over anderhalf jaar tot de beslissing komt om zijn carrière te vervolgen, kan hij dan nog terugkeren op het niveau waar hij ooit was? Misschien niet, maar misschien ook wel. Het enige dat zeker lijkt, is dat de Limburger op deze manier ook al niet op dat niveau was gekomen. Ook dat geeft aan dat deze beslissing alleen maar gunstig uit kan pakken.

Ook als Dumoulin geen terugkeer meer maakt in het profpeloton, betekent het nog steeds dat hij voor velen een inspirerende beslissing heeft genomen. Dat zegt namelijk dat zijn somberheid voortkomt uit het feit dat hij iets doet wat hij eigenlijk helemaal niet wilt. In dat geval heeft hij dus de juiste beslissing genomen en rest ons enkel nog het nagenieten van een prachtige wielercarrière met veel vreugde. Hopelijk kan Tom er zelf tegen die tijd net zo van genieten als wij.