Nog één keer mag Thomas Voeckler zijn vreemde gezichtsuitdrukkingen tonen voor de camera’s. Na deze Tour de France eindigt namelijk zijn actieve wielercarrière. De Franse publiekslieveling wil nog één keer uitpakken met een etappeoverwinning.

De Tourcarrière van Voeckler is er een met vele hoogtepunten. Ondanks zijn gebrek aan kwaliteit om sommige fronten, wist de populaire Fransman op lef en wilskracht veel mooie prestaties te boeken. In totaal deed hij al veertien keer mee aan de Ronde van Frankrijk, waarin hij vier keer een etappe wist te winnen.

Zijn grote doorbraak kende Voeckler in 2004. In de vierde etappe van de Tour van dat jaar zat de Fransman mee in de vroege vlucht die vooruit bleef. Daarmee pakte Voeckler meer dan voldoende tijd om de gele trui te veroveren. Waar men dacht dat de Fransman deze snel kwijt zou raken, reed Voeckler voortreffend in de rondte. Hij overleefde de Pyreneeën in de gele trui, om deze vervolgens pas in de Alpen, in de vijftiende etappe, kwijt te raken aan Lance Armstrong.

In 2009 boekte Voeckler zijn eerste etappezege in de Ronde van Frankrijk. Vanuit de kopgroep wist hij bijzonder sterk het sprintende peloton voor te blijven in de vijfde etappe naar Perpignan. Een jaar later wist de Fransman opnieuw te zegevieren. Ditmaal in de bergetappe naar Bagnères de Luchon, waar hij solo aankwam.

In 2011 kende Voeckler een nieuw hoogtepunt in zijn carrière. In de negende etappe naar Saint-Flour, waar Johnny Hoogerland in het prikkeldraad belandde, eindigde Voeckler als tweede achter Luis Leon Sanchez. De voorsprong van de kopgroep waarin hij zich bevond was bijna vier minuten ten opzichte van het peloton. Daarmee won Voeckler genoeg tijd om voor de tweede keer in zijn carrière de gele trui te veroveren. Ook dit keer behield hij bijzonder lang de leiding in het algemeen klassement. Hij overleefde opnieuw de Pyreneeën in de gele trui, waarna hij ook in de Alpen bijzonder sterk voor de dag kwam. In de koninginnenrit naar de top van de Col du Galibier werd Voeckler knap vijfde, waardoor hij nog steeds aan de leiding stond. Pas in de laatste bergrit, naar L’Alpe d’Huez, gaf hij de leiding uit handen. In de tijdrit op de voorlaatste dag werd hij op wilskracht nog bijzonder knap twaalfde, wat hem uiteindelijk de vierde plaats op de eindrangschikking opleverde.

In 2012 kende Voeckler opnieuw een zeer succesvolle Tour. Dit keer uitte zich dat niet in het algemeen klassement, maar in het bergklassement. De Fransman won de overgangsetappe naar Bellegarde-sur-Valserine en zegevierde in een bergetappe opnieuw in Bagnères-de-Luchon. Zijn aanvalslustige koersstijl leverde Voeckler uiteindelijk winst in het bergklassement op.

In de jaren hierna bleef Voeckler moedig, maar won hij niet meer. Het dichtstbij kwam hij nog in 2014. Opnieuw reed Voeckler in de kopgroep in een etappe die eindigde in Bagnères-de-Luchon. Dit keer kwam hij echter niet verder dan de tweede plaats achter Michael Rogers. Of Voeckler dit jaar een etappe kan winnen is nog maar de vraag. Wanneer dit gebeurt sluit de Fransman zijn Tourcarrière in ieder geval in stijl af. Aan het publiek zal het in ieder geval niet liggen, want hoewel Voeckler buiten Frankrijk niet altijd even geliefd is, is hij in Frankrijk een ware held.