titel tourmagazine

Giro d'Italia, Voorbeschouwingen

De 12 opmerkelijkste verschijningen in de Giro d’Italia 2016

Foto: Sean Rowe

Slechts enkele uren voor de start van de Ronde van Italië is het nog één keer tijd om vooruit te blikken. Geen voorbeschouwing als alle anderen, maar eentje waarin de ‘vreemde eenden’ van de Giro een hoofdrol spelen. Wielervisie ging op zoek naar de meest interessante renners, ploegen en meer. Dit zijn de 12 opmerkelijkste verschijningen in de Giro d’Italia 2016 volgens Wielervisie.  


1 De bergkoning van Nederland

Foto: Jerome Liao

Foto: Jerome Liao

Nog één keer is Maarten Tjallingii te zien in de Giro. En dat nog wel in zijn eigen Gelderland. Twee jaar geleden, toen de Giro startte in Ierland, reed de Nederlander in de eerste week in de blauwe trui en was hij voor even de bergkoning in de Italiaanse ronde. Dit jaar, enkele weken voordat hij zijn loopbaan beëindigt, heeft hij datzelfde doel voor ogen. In de etappes in Gelderland krijgt hij zijn kansen. Vooral op de Posbank, bijna in zijn achtertuin, wil hij zijn doel verwezenlijken. Heel Nederland juicht met hem mee, net als zijn familie die hem zal toeschreeuwen in zijn laatste grote ronde. ‘’Eerst over de Posbank en daarna bijna bij mij voor de deur langs’’, aldus de 38-jarige Tjallingii onlangs in de Gelderlander. ‘’Het was alsof het zo had moeten zijn.’’


2 Tutti Pazzi per Pirazzi!

Foto: Pete/Flickr

Foto: Pete/Flickr

‘Tutti Pazzi per Pirazzi’ is de welbekende strijdkreet waarmee fans Stefano Pirazzi toeschreeuwen. Vrij vertaald betekent het ‘helemaal gek van Pirazzi’. En gek zijn ze van ‘m , die Italianen. De 28-jarige Pirazzi is mateloos populair in eigen land. Zo populair zelfs, dat hij de Richard Virenque of Thomas Voeckler van Italië genoemd mag worden. De reden waarom Pirazzi zo geliefd is onder de Italiaanse wielerfans is zijn aanvallende koersstijl. In dienst van de volledig Italiaanse ploeg Bardiani – CSF, dat zich met name op talenten concentreert, reed de aanvaller al zes keer de Giro d’Italia. In menig bergetappes van de rittenkoers reed Pirazzi vrijwel de hele dag vooraan. Dit leverde hem de bergtrui op in 2013 en een etappezege in 2014. Ook dit jaar zal hij te vinden zijn in meerdere vroege vluchten, om vervolgens alles en iedereen ‘helemaal gek van Pirazzi’ te maken.


3 La Grande Partenza

Giro 2016 nederland

Een buitenlandse start van een grote ronde blijft een raar fenomeen voor iedereen die weinig met de wielersport te maken heeft. De Ronde van Italië die start in Nederland, dat klinkt menigeen vreemd in de oren. Toch is het de prachtige waarheid. Met de individuele openingstijdrit in Apeldoorn en de twee etappes van Arnhem naar Nijmegen en omgekeerd belooft het een waar spektakel te worden. Misschien niet qua koers, maar des te meer qua beelden. Een prachtige start onder een blauwe hemel met overenthousiaste fans langs de kant in Apeldoorn belooft het Toursucces in Utrecht te gaan evenaren. Vervolgens zullen de etappes naar Nijmegen en Arnhem ook de nodige prachtige beelden op te gaan leveren. Langs de route zijn vrijwel alle dorpen en steden omgetoverd tot roze paradijsjes. Laat het grote feest maar losbarsten, de Giro komt voorbij!


4 Vergane glorie?

Foto: StiehlPhotography

Foto: StiehlPhotography

Hoe is het nu eigenlijk met Igor Antón? Niemand lijkt het te weten, maar het antwoord zal niet lang op zich laten wachten. De voormalig Spaanse topklimmer wordt namelijk als kopman gezien bij het Zuid-Afrikaanse Dimension Data. Na zijn topjaren bij Euskaltel is de inmiddels 33-jarige Antón ietwat van de wielerradar verdwenen. In 2014 en 2015 reed hij als klimknecht bij Movistar, maar dit seizoen mag hij bij Dimension Data in de Giro weer eens voor eigen kansen rijden. In 2011 wist hij al eens een rit in Italië te winnen, maar dit jaar lijkt hij in eerste instantie voor een goed klassement te gaan. Is het vergane glorie voor Igor Antón, of begint hij aan een grote wederopstanding?


5 Daar komen de Russen!

Foto: Wikimedia Commons

Foto: Wikimedia Commons

Naast de drie gebruikelijke Italiaanse Pro Continentale ploegen (Southeast, Bardiani en Nippo) werd er nog één ploeg uit de een-na-hoogste wielerdivisie uitgenodigd voor deelname aan de Giro d’Italia. Deze laatste wildcard werd niet uitgedeeld aan Roompot, ook niet aan CCC en ook niet aan Bora. De laatste ploeg die door de organisatie werd uitgenodigd was Gazprom – Rusvelo, een volledige Russische ploeg. Wat moeten zij in de Giro? Nou, veel. De Russen komen er namelijk aan in meerdere sporten – soms met behulp van een beetje meldonium – in vrijwel de gehele sportwereld. Dat is ook het geval in de wielersport. Ilnur Zakarin begint een grote meneer te worden en lijkt de eerste serieuze kandidaat voor eindwinsten in grote rondes sinds Denis Menchov. Daarnaast rijden er met Tinkoff en Katusha twee Russische ploegen van wereldformaat rond in de World Tour, met bij beide een pak talentvolle Russen. Rusvelo is al jaren de kweekvijver voor Russisch talent en mag dit seizoen meedoen in de Giro. En kans op succes is er zeker voor de Pro Continentale formatie. Met Alexander Kolobnev en Sergey Firsanov gaat de ploeg op zoek naar etappezeges, terwijl het met Ivan Savitskiy een talentvolle sprinter in huis heeft. Al met al is het oppassen geblazen voor deze ploeg!


6 Roze bloed  

Foto: brassynn/Flickr

Foto: brassynn/Flickr

Over mensen van adel wordt gezegd dat zij blauw bloed door hun aderen hebben stromen. Dat geldt niet voor Moreno Moser. Hij heeft namelijk roze bloed door zijn aderen stromen. Als neefje van de legendarische Fransesco Moser werd Moreno een prachtcarrière voorspeld. Zijn oom Francesco won de roze trui in 1984 en boekte maar liefst 23 etappezeges in de Giro d’Italia. Als familielid daarvan, kan het bijna niet anders dan dat Moreno Moser iets van die klasse in zich heeft. Hoewel hij zijn status als toptalent nog niet helemaal waar heeft weten te maken, heeft de 25-jarige Italiaan weldegelijk enkele mooie prestaties neergezet in zijn nog jonge carrière. Zo won hij in 2012 het eindklassement van de Ronde van Polen en soleerde hij naar winst in de Strade Bianche van 2013. De laatste jaren lijkt zijn progressie ietwat te blijven steken, maar met het roze bloed dat hem door zijn aderen stroomt zou hij zomaar iets extra’s kunnen laten zien in de komende Giro.


7 Roze, roze en nog eens roze

Foto: ENGIE Italia

Foto: ENGIE Italia

Zeg je de Ronde van Italië, dan zeg je roze. En andersom. Dat alles heeft te maken met de roze-gekleurde Italiaanse sportkrant La Gazetta dello Sport, welke de ronde ooit oprichtte. Tegenwoordig wordt Italië in de maand mei omgetoverd tot een roze sportpaleis, met ontelbare enthousiaste Italianen langs de kant. Mannen met de nationale vlag in hun hand, gekke pruiken op hun hoofd en roze shirts om hun iets te ronde buik. Vrouwen met gelakte hakschoentjes om hun voet en prachtig opgemaakte gezichten. Heel Italië staat op z’n kop wanneer de Giro in aantocht is. Het is met recht de meest romantische wielerkoers van het jaar, wat vooral te danken is aan de Italiaanse tifosi langs de weg. Rijen dik staan ze op de mooiste beklimmingen, juichend naar alles dat zich op een fiets voortbeweegt. Prachtig.


8 Pas op, zwenkt uit!

Foto: Georges Ménager

Foto: Georges Ménager

Fernando Escartin en Christopher Froome stonden erom bekend dat zij afschuwelijk op hun fiets zaten en een verschrikkelijk lelijke stijl hadden op hun tweewieler. Desondanks behoren ze tot de beste renners uit hun tijd. Ook Ilnur Zakarin hanteert een op z’n zachtst gezegd vreemde manier van fietsen. De Russische klimgeit koerst met zijn knieën naar elkaar toe en zijn ellenbogen wijd uit elkaar. Maar het meest opvallende is nog zijn slingerende rijstijl. Wanneer je aan het eind van de Giro de kilometertellers van alle renners naast elkaar legt, staat er op die van Zakarin hoogstwaarschijnlijk het grootste getal. Bij een inspanning slingert zijn fiets van links naar rechts over de weg. Rechtuit fietsen lijkt hij niet te kunnen. Alsof hij zojuist vier uur in de kroeg heeft gehangen. Toch gaat het hard, verschrikkelijk hard. Maar aan de rijstijl van Zakarin zitten nogal wat haken en ogen. Zo won hij de eerste bergrit in de Ronde van Romandië, waar hij Nairo Quintana versloeg in de sprint. Deze sprint ging echter zwalkend over de weg, waarna de jury hem terugzette naar de tweede plaats. Misschien is het voor Zakarin een goed idee om een boodschap op zijn Katusha-broek te laten plaatsen; ‘Pas op, zwenkt uit!’


9 Dik in orde?

Foto: Laurie Beylier

Foto: Laurie Beylier

Er werden grapjes over hem gemaakt op het internet en hij werd belachelijk gemaakt door menig wielerliefhebber. En dat had hij aan zichzelf te danken. Carlos Betancur, de ooit zo talentvolle Colombiaanse klimmer was plotsklaps verdwenen. De ploegleiding van AG2R was hem een tijd lang kwijt en wist niet waar hij uithing. In 2014 toonde hij sporen van uitzonderlijk talent door Parijs – Nice te winnen, maar daarna was het snel over met de pret. Betancur mistte de professionaliteit en mentaliteit van een topsporter. De kilo’s vlogen eraan en foto’s van de mollige Colombiaan zwierven het internet rond. Even later was hij dus ook nog eens spoorloos verdwenen. AG2R was er klaar mee en stuurde hem de laan uit. Afgelopen winter vond hij onderdak bij Movistar, de ploeg van Alejandro Valverde. En het heeft zijn positieve uitwerking gehad; Betancur danst weer op de pedalen als vanouds. In het kielzog van Valverde boekte hij dit jaar al twee overwinningen en was hij de smaakmaker in Luik – Bastenaken – Luik. Betancur lijkt klaar voor een nieuw hoofdstuk in zijn wielercarrière. Of beter gezegd: Betancur is dik in orde!


10 De hoogste van allemaal, of toch niet?

Foto: Wikimedia Commons

Foto: Wikimedia Commons

In het laatste weekend steken de renners de grens naar Frankrijk over, om op de voorlaatste dag van de Giro over de Col de la Bonette te vlammen. En als je het over de Bonette hebt, heb je het over ongekende hoogte. De Alpenreus staat namelijk te boek als beklimming van Europa. Toch vormt de top van de Bonette niet ‘het dak van de Giro’, want de top van de Colle dell’Angello ligt namelijk hoger. Ra ra, hoe kan dat? Het zit zo: niet de Col de la Bonette, maar de Cime de la Bonette is het hoogstgelegen stukje asfalt van Europa. Het verschil tussen beide is een extra aangelegen weg rondom de toeristische top van de berg, wat er voor zorgt dat de Cime de la Bonette met een hoogte van 2.860 toch echt de allerhoogste op haar continent is. De Giro-organisatie heeft er echter voor gekozen om de Col, in plaats van de Cime te beklimmen. Daardoor slaan de renners vlak voor de extra omloop af en bereiken zij op 2.715 meter hoogte de top van de Col de la Bonette. Niet de hoogste, maar toch zeker één van de indrukwekkendste beklimmingen in de komende Ronde van Italië.


11 Over vreemde vogels gesproken…

Foto: brassynn/Flickr

Foto: brassynn/Flickr

Over vreemde vogels gesproken… Svein Tuft is er met zekerheid een. De Canadees is al vanaf zijn jeugd een ‘vreemde eend’. Op school werd dit al snel duidelijk. De jonge Svein had geen oog voor de les en staarde voortdurend uit het raam. De natuur was wat hem het meeste interesseerde. Op achttienjarige leeftijd trok hij de spreekwoordelijke stoute schoenen aan. De tiener pakte zijn mountainbike, spande er een karretje achter met daarin kampeerspullen en zijn hond Bear en trok de Canadese wildernis in. Tuft werd één met de natuur, waarin hij kilometerslange fietstochten maakte en bleef slapen waar hij maar wilde, zolang het maar in de vrije natuur was. Op een zekere dag fietste hij naar zijn grootvader, nadat hij net daarvoor een tochtje-Alaska achter de rug had. Diezelfde grootvader adviseerde Svein om deel te nemen aan een wielerwedstrijd. En zo geschiedde. Inmiddels zijn we alweer zo’n twintig jaar verder, is Svein Tuft 38 jaar oud en fietst hij op professioneel niveau bij het Australische Orica GreenEDGE. Twee jaar geleden reed hij voor even in de roze trui, nadat hij als motor van zijn team de ploegentijdrit won. Dit jaar is er geen ploegentijdrit in de Giro, maar Svein Tuft is er weldegelijk. Een vreemde vogel met een prachtig levensverhaal.


12 Op naar nummer veertien

Foto: brassynn/Flickr

Foto: brassynn/Flickr

Op 20 augustus 2011 begon het indrukwekkende verhaal van de inmiddels 34-jarige Adam Hansen. Op dat moment startte hij aan de Vuelta a España, om vanaf dat moment geen grote ronde meer te missen. Vorig jaar tijdens de Vuelta reed hij zijn dertiende grote ronde op rij en verbrak daarmee het oude record van de Spanjaard Bernardo Ruiz, die bleef steken op twaalf drieweekse rittenkoersen achter elkaar. Het meest imposante aan de prestatie van Hansen is dat hij alle dertien grote rondes tot nu toe uitreed. Ook dit seizoen gaat de Australiër alle drie de grote rondes betwisten, met de Giro d’Italia om te beginnen. Wanneer hij ook de Italiaanse ronde tot een einde brengt, komt hij op een totaal van veertien te staan. Veertien achtereenvolgende rondes uitrijden, een unieke prestatie!

  1. DANKE! für die Drämmli-Fotos, die ich meinem Basler Papi zeigen werde. Er wird sich sehr darüber freuen. Lg

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Thema door Anders Norén