Het scheelde niet veel of de terroristische aanslagen in Brussel hadden ook effect op mijn leven. Natuurlijk, in de eerste plaats schrik ik van de gruwelijkheden die plaatsvonden in de politieke hoofdstad van Europa. Maar wat mij erger raakte was het ‘op de tocht staan’ van Dwars door Vlaanderen daags nadien, de eerste Vlaamse koers in een reeks richting de Ronde van Vlaanderen.

Dit kwam niet zozeer omdat mijn leuke vrije middag om koers te kijken werd verpest, want dat is natuurlijk wel erg kort door de bocht en egoïstisch. Het probleem zit hem eerder in het doel van de terroristen dat hiermee zou slagen. Namelijk het ontregelen van onze Westerse maatschappij en het ontnemen van onze vrijheid. Met dat doel worden er aanslagen gepleegd door ons hele continent, met talloze slachtoffers tot gevolg.

Maar Vlaanderen zou Vlaanderen niet zijn als het haar wielerwedstrijden zou afgelasten. En dat gebeurde dan ook niet; Dwars door Vlaanderen ging ‘gewoon’ door. En dat is maar goed ook. Niet toegeven aan terreur en doorgaan met de dingen doen die wij willen doen. Zo hoort het. Er werd ‘gewoon’ gekoerst in België.

Om het eenheidsgevoel nog eens op te krikken werd de wedstrijd volledig gedomineerd door de Belgen. In de finale ging er één Belg vandoor. En niet zomaar een Belg, maar de beste Belg van dit moment: Greg van Avermaet. Hij leek het te gaan halen. Hij leek de Belgische harten te doen smelten op deze vreemde dag na de aanslagen in hun hoofdstad. In zijn eentje reed hij op de finish af. Maar nee, het lukte hem niet. In de laatste meters werd hij overlopen. Het was het de Belgen niet gegund. Of toch? Jawel, dan toch! In de massasprint die volgde won er toch een Belg: Jens Debusschere.

Een dikke proficiat aan Jens en een nog dikkere proficiat aan de organisatie. Een dag na de gruwelijke aanslagen in Brussel laat men Dwars door Vlaanderen ‘gewoon’ doorgaan. Dat getuigt van lef, bravoure en hoop. Hoop op betere tijden. Hoop op vrede. Hoop op rust voor de slachtoffers. Hoop voor de nabestaanden. Hoop voor een ieder die getroffen is door deze verschrikkelijke gebeurtenissen.

En zo keek ik op mijn vrije middag ‘gewoon’ naar de koers.