Voorafgaand aan de Tour de France krijgen de klassementsrenners natuurlijk de meeste aandacht, gevolgd door de sprinters. Naast hen zijn er echter nog tal van renners, objecten en gegevens om naar uit te kijken in de Tour de France. Wielervisie neemt 13 van deze blikvangers onder de loep.


Julian Alaphilippe, ’s werelds beste renner?

We beginnen in dit artikel met de grootste blikvanger van vorig jaar: Julian Alaphilippe. De Franse publiekslieveling deed in de Tour van 2018 wat Barguil het jaar ervoor deed; twee etappes winnen en de bollen naar Parijs brengen. Dit jaar lijkt Alaphilippe voor hetzelfde doel te gaan, al zit er misschien nog wel meer in. De Fransman kende dit seizoen een uiterst succesvolle campagne met klinkende overwinningen als de Strade Bianche, Milaan Sanremo en de Waalse Pijl. Daarnaast won hij meerdere ritten in verschillende rittenkoersen, waarmee hij op dit moment ’s werelds beste en meest succesvolle renner is. In de komende Ronde van Frankrijk lijken enkele dagen in het geel ook goed mogelijk voor Alaphilippe. Met de ploegentijdrit op dag twee en een rit voor heuvelrenners op dag vier zal dit vast en zeker een doelstelling zijn van de alleskunner.


Alejandro Valverde, de 39-jarige wereldkampioen

© Wikimedia Commons

Op zijn 38e was het dan eindelijk gelukt: Alejandro Valverde werd wereldkampioen. Op het zware klimparcours in Innsbruck scheidde de Spanjaard zich af met Bardet, Woods en Dumoulin, om het vervolgens af te maken in de sprint. In de komende Ronde van Frankrijk start Valverde dus in de regenboogtrui, wat normaal gezien flink wat verwachtingen met zich meebrengt. Het seizoen in deze trui tot dusver is veruit het slechtste seizoen sinds tijden. In de heuvelklassiekers leek de leeftijd hem parten te spelen. Toch boekte de inmiddels 39-jarige renner enkele overwinningen, welke hij onlangs nog boekte in de voormalige Route du Sud. Een goed klassement rijden lijkt voor Valverde niet haalbaar, maar de jacht op etappezeges in de Tour gaat hij vast en zeker aan.


Uniek: groot aantal beklimmingen boven de 2000 meter

© Wikimedia Commons

Een uniek gegeven in deze Ronde van Frankrijk is het grote aantal beklimmingen met een top boven de tweeduizend meter. Zo zijn liggen er maar liefst drie aankomsten boven deze mythische hoogte: de Col du Tourmalet (2115m) in etappe 14, Tignes (2113m) in etappe 19 en Val Thorens (2365m) in etappe 20. Nog nooit eerder eindigden er drie etappes boven de 2000 meter. In totaal zijn er zelfs zeven serieuze bergen die de renners tot over deze hoogte brengt. De overige vier zijn de Col du Vars (2109m), de Col d’Izoard (2360m) en de Col du Galibier (2642m) in etappe 18 en de Col d’Iseran in etappe 19. De laatstgenoemde beklimming is met 2770 meter de hoogste in de Tour de France en is daarom bestempeld met het ‘Souvenir Henri Desgrange’, vernoemd naar een van de oprichters van de Tour.


De nieuwe Duitse supersterren Schachmann en Buchmann

© Bora Hansgrohe

Daar waar de glorietijden van Duitsers Marcel Kittel, Tony Martin, John Degenkolb en André Greipel voorbij lijken, staat een nieuwe generatie Duitse wielrenners op. Sprinter Pascal Ackermann maakte met twee ritzeges in de Giro al indruk, evenals kasseienvreter Nils Politt met een tweede plaats in Parijs – Roubaix. Na al het succes op het vlakke is het Duitse publiek echter toe aan succesvolle klimmers en heuvelspecialisten. Met Michael Schachmann en Emanuel Buchmann lijken onze oosterburen daar meer dan geschikte kandidaten voor te hebben. De twee Bora-renners hebben dan ook alles in zich om de status als Duitse supersterren te verwerven. Buchmann werkt zich al jaren op richting de top van het klimgeweld, terwijl Schachmann een van de betere heuvelspecialisten is, die daarnaast ook nog eens een beresterke tijdrit in de benen heeft. Beide kenden al een topseizoen en lijken te willen gaan scoren in de Ronde van Frankrijk.


Wout Van Aert kan alles aan

© Dustin Gaffke/Flickr

Hij is een veldrijder, een klassiekerrenner, een machtsprinter en een tijdrijder. Hij is het allemaal. Maar hij is bovendien ‘gewoon’ Wout Van Aert. De Belgische tweevoudig wereldkampioen veldrijden neemt sinds dit seizoen het wegwielrennen meer serieus dan ooit. Het leidde tot prachtprestaties in het voorjaar met vele mooie ereplaatsen. Maar pas in de onlangs verreden Dauphiné zette hij de wielerwereld op zijn kop. Van Aert won de tijdrit door toppers als Tom Dumoulin en Tejay Van Garderen achter zich te houden en een dag later won hij een lastige sprintersrit door niemand minder dan Sam Bennett en Julian Alaphilippe te verslaan. Het was voor Team Jumbo Visma direct duidelijk: Wout Van Aert moest en zou een plek in de selectie van de Tour krijgen. De 24-jarige Vlaming zal zijn debuut in een grote ronde maken. Zijn grootste doel wordt het bijstaan van kopmannen Dylan Groenewegen en Steven Kruijswijk, maar wanneer de kans zich aandoet, zal Van Aert al snel een gooi doen naar een etappezege.


Niki Terpstra, op zoek naar de kers op zijn taart

© Tim de Waele/Getty Images

Hij heeft inmiddels Parijs – Roubaix gewonnen, de Ronde van Vlaanderen gewonnen, meerdere Vlaamse semiklassiekers gewonnen en is tweevoudig Nederlands kampioen. Maar er is één ding dat nog altijd op het palmares van Niki Terpstra ontbreekt: een ritoverwinning in de Tour de France. Om deze kers op zijn carrière te zetten stapte Terpstra afgelopen winter over van het Belgische Quick-Step naar het Franse Direct Energie, dat inmiddels Total Direct Energie heet. Bij de pro continentale formatie was de 35-jarige aanvaller dan ook snel verzekerd van een selectie in de Tour. Hij zal dan ook alles op alles zetten om een ritzege binnen te halen. Kansen liggen er ook zeker voor Terpstra. Zo lijken de heuveletappes aan het einde van week één en de vlakke etappe aan het begin van week drie ideaal voor renners als Niki Terpstra.


Muur van Geraardsbergen, monumentale helling in de Tour

© Tim de Waele/TDWsports.com

Italië heeft de Zoncolan, Spanje heeft de Angliru, Frankrijk heeft de Mont Ventoux en België heeft de Muur van Geraardsbergen. De Vlaamse hellingen vormt het middelpunt van de koers in België, en dan met name in Vlaanderen. Op de Kapelmuur is meerdere malen wielergeschiedenis geschreven, vooral toen het onderdeel uitmaakte van de finale van de Ronde van Vlaanderen. Ondanks dat de kasseienklim al enkele jaren uit de finale van ‘Vlaanderens Mooiste’ is verdwenen, blijft de helling ongekend populair in België. In de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk zal het peloton deze zware keienklim aandoen. Er zullen hier geen verschillen ontstaan voor het eindklassement, maar de helling zal bomvol enthousiaste Vlaamse supporters staan.


Rohan Dennis, meer dan alleen een tijdrijder

© Wikimedia Commons

Hij is de huidige wereldkampioen tijdrijden, maar eigenlijk is Rohan Dennis veel meer dan een tijdrijder alleen. De Australiër is al jaren bezig aan een proces om zichzelf om te toveren tot ronderenner van het niveau wereldtop. Dennis volgt het voorbeeld van renners als Bradley Wiggins, Tom Dumoulin en Geraint Thomas. Het lijkt echter nog niet zo te lopen met zijn ontwikkeling, tot kort voor deze Ronde van Frankrijk. Na magere resultaten in zijn uitprobeersels, met een zestiende plaats in de Giro van 2018 als hoogtepunt, leken we onlangs in de Ronde van Zwitserland ineens de klimvariant van Dennis te zien. De renner van Bahrain – Merida werd tweede in het eindklassement achter Egan Bernal en werd zelfs tweede in de etappe met aankomst bovenop de Götthardpass. Toch blijft Dennis in aanloop naar de Tour voorzichtig. De 29-jarige coureur geeft aan zich te richten op etappezeges. Maar wat als Dennis na de eerste week in de top tien van het klassement staat? Zit de kans er dan misschien in dat hij met een vette top tien klassering uit Parijs vertrekt? Wie niet waagt, die niet wint.


Matej Mohoric, de beste daler van het peloton?

© Getty Images

Het meten van de beste klimmers, sprinters en tijdrijders lijkt een niet al te gecompliceerde taak. Het meten van de beste daler daarentegen is een stuk lastiger in te schatten. Meestal zien we slechts een handvol renners in volle actie tijdens afdalingen, terwijl we van een groot gedeelte niemand bezig zien. Toch lijkt één ding zeker: Matej Mohoric behoort tot de absolute wereldtop als het op afdalen neerkomt. De Sloveen lijkt het beter te kunnen dan wie dan ook. Het zal dan ook geen verrassing zijn wanneer de renner van Bahrain – Merida een overgangsetappe weet te winnen dankzij zijn daalkunsten.

 


Warren Barguil, het grote vraagteken

© Sunweb/CorVos

Twee jaar geleden groeide Warren Barguil uit tot publiekslieveling van de Fransen. De toenmalige Sunweb-renner kwam in de Tour terug van een zware blessure en won twee zware bergetappes, inclusief de rit naar de top van de Col d’Izoard. Vervolgens nam de Fransman ook nog de bollentrui mee naar Parijs en werd tiende in het klassement, waarna hij als kers op de taart ook nog eens verkozen werd tot meest strijdlustige renner van de Tour van 2017. Logischerwijs waren de verwachtingen in 2018 torenhoog, maar Barguil bleek uit vorm en was bij lange na niet in staat om zijn prestaties te evenaren. Hoe het met de klimkopman van Arkéa gesteld is tijdens de komende Ronde van Frankrijk lijkt niemand te weten. In april van dit jaar brak de Fransman nog zijn nekwervel, maar in de Dauphiné leek hij al weer aardig te klimmen. Kortom: Barguil blijft een groot vraagteken.


Etappestart op het aquaduct Pont-du-Gard

© Wikimedia Commons

De start van rit zeventien is een wel heel bijzondere. De renners starten namelijk met een geneutraliseerde tocht over het indrukwekkende Pont-du-Gard. Het kolossale bouwwerk is een Romeins aquaduct en ligt niet ver van Nîmes. De waterbrug is ontworpen en gebouwd in de eerste eeuw na Christus en staat inmiddels op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.